เนื้อเพลง โอมสะโหมติด โดย บุ๊ค ศุภกาญจน์

เจ้าผู้งามเกษแก้วก้านกองบัวบาน
งามดั่งดวงอีเกิ้งเดือนเพ็ญสิบห้าค่ำ
บุรุษผู้ใดได้พานพบจําต้องใจไหวสั่น เพ้อหา

งามดั่งดอกไม้ป่าที่คลายกลิ่นเกสร
หอมละมุนอยู่ในดังจนเกิดเป็นภาพหลอน
ในโลกจินตนาการมีเจ้ามาแทรกซ้อน
ละเมอเพ้อฝัน

(ฉันเพ้อถึงเธอทุกวัน ฉันฝันถึงเธอทุกคืน)
เพ้อฝัน เพ้อหา ลาลา

หลงมักเจ้าเบิดใจปานถืกเฮ็ดของใส่
คลำเบิ่งในหัวใจ เจ้าของนี้ผัดสั่นคลอน
ปานว่าถึกสะกดมนต์คลายโอมสะโหมติด

อยากเป็นคู่ชีวิตเคียงข้างจนเฒ่าแก่
คั่นได้เจ้ามาเป็นแม่ของลูกอ้ายสิโส
ข่อยสิฮักแต่เจ้าผู้เดียว นับจากนี้ตลอดกาล

พัชราเอ้ยคั่นเจ้าตายไปเป็นม้า
ร่างใหญ่ดอกสีสาร
อ้ายสิตายมาเป็นอานอยู่เทิงดอกหลังม้า
คั่นเจ้าตายไปเป็นกล้ากลางนาดอกเขียวอ่อน
อ้ายสิตายเป็นควายด่อนหลอยกินกล้าอยู่เบิดคืน

หลงมักเจ้าเบิดใจปานถืกเฮ็ดของใส่
คลำเบิ่งในหัวใจ เจ้าของนี้ผัดสั่นคลอน
ปานว่าถึกสะกดมนต์คลายโอมสะโหมติด

อยากเป็นคู่ชีวิตเคียงข้างจนเฒ่าแก่
คั่นได้เจ้ามาเป็นแม่ของลูกอ้ายสิโส
ข่อยสิฮักแต่เจ้าผู้เดียว

หลงมักเจ้าเบิดใจปานถืกเฮ็ดของใส่
คลำเบิ่งในหัวใจ เจ้าของนี้ผัดสั่นคลอน
ปานว่าถึกสะกดมนต์คลายโอมสะโหมติด

อยากเป็นคู่ชีวิตเคียงข้างจนเฒ่าแก่
คั่นได้เจ้ามาเป็นแม่ของลูกอ้ายสิโส
ข่อยสิฮักแต่เจ้าผู้เดียว นับจากนี้ตลอดกาล ตลอดกาล